Παιδιά της Σαμαρίνας

Εσείς μωρέ παιδιά, κλεφτόπουλα

Παιδιά της Σαμαρίνας, μωρέ παιδιά καημένα

Παιδιά της Σαμαρίνας, κι ας είστε λερωμένα

Σαν πάτε πάνω μωρέ στα βουνά

ψηλά στη Σαμαρίνα

Τουφέκια να μωρέ μην ρίξετε

τραγούδια να μην πείτε

Να μην τ’ ακούσει μωρέ η μάνα μου

κι η δόλια η αδελφή μου

Και βγουν στη στράτα μωρέ να σας δουν

και ’ρθουν και σας ρωτήσουν

Μην πείτε πως μωρέ λαβώθηκα

βαριά για να πεθάνω

Να πείτε πως μωρέ παντρεύτηκα

πήρα καλή γυναίκα

Την πέτρα έχω μωρέ πεθερά

τη μαύρη γης γυναίκα

Κι αυτά τα μωρέ λιανολίθαρα

αδέρφια και ξαδέρφια

Δημοτικό Ηπείρου

Kinder von Samarina

Ihr, Mensch, Kinder, junge Diebe

Kinder von Samarina, Mensch, ihr armen Kinder

Kinder von Samarina, auch wenn ihr schmutzig seit

Wenn ihr hoch, Mensch, auf die Berge geht

hoch in Samarina

Schießt, Mensch, nicht mit euren Gewehren

singt keine Lieder

Damit, Mensch, meine Mutter nichts hört

und meine arme Schwester

Und sie euren Weg, Mensch, nicht finden um euch zu sehen

und kommen und euch fragen

Sagt nicht, dass, Mensch, ich tief verwundet wurde

um zu sterben

Sagt, dass, Mensch, ich geheiratet habe

ich einen gute Frau bekommen habe

Den Stein habe ich, Mensch, zur Schwiegermutter

die schwarze Erde zur Frau

Und diese, Mensch, kleinen Steinchen

Geschwister und Cousins