Από τη γυναίκα για τη γυναίκα | Apó ti gineka gia ti gineka

Σ’ έβλεπα απ’ το μπαλκονάκι, γλυκιά μου,
και σκεφτόμουν πως να σ’ είχα δικιά μου.
Μα σε είδα ένα βράδυ σε μια Μερσεντές,
έκανες πως ήσουν άλλη και με πλήγωσες.

Από τη γυναίκα ούτε ένα καλό δεν είδα,
μα πίστεψέ με, είν’ η μόνη μου ελπίδα.

Αν ερχόσουνα μαζί μου, καλή μου,
σκλάβα πια δε θα σε λέγαν, ψυχή μου.
Όσο σκλαβωμένη θα ’σαι σ’ έναν πονηρό
άλλο τόσο σκλάβος θα ’μαι κι όλο θα πονώ.

Από τη γυναίκα ούτε ένα καλό δεν είδα,
μα πίστεψέ με, είν’ η μόνη μου ελπίδα.

S’ évlepa ap’ to balkonáki, glikiá mu,
ke skeftómun pos na s’ icha dikiá mu.
Ma se ida éna vrádi se mia Mersentés,
ékanes pos ísun álli ke me plígoses.

Apó ti gineka ute éna kaló den ida,
ma pístepsé me, in’ i móni mu elpída.

An erchósuna mazí mu, kalí mu,
skláva pia de tha se légan, psichí mu.
Όso sklavoméni tha ’se s’ énan poniró
állo tóso sklávos tha ’me ki ólo tha ponó.

Apó ti gineka ute éna kaló den ida,
ma pístepsé me, in’ i móni mu elpída.