Η μπαλάντα των αστεριών | I balánta ton asterión

Κάποια βραδιά σε λευκό χαρτί
έκρυψα όσα είχα μες στην καρδιά
μα δε σου ‘χα πει.

Πήρα βαθιά μια αναπνοή
και φύσηξα τις λέξεις
πέρα μακριά η γραφή να σκορπιστεί.

Κι έγιναν οι συλλαβές φωτεινά αστέρια
και το χαρτί ουρανός όταν χάνεται το φως.

Κάθε φορά που κοιτάς ψηλά
κι η στίλβη δυναμώνει
μια συλλαβή θέλει ν’ ακουστεί.

Και προσπαθεί να ‘ρθει πιο κοντά
μα στο κενό γλιστράει
και σκέφτεσαι ένα αστέρι έπεσε.

Έγιναν οι συλλαβές φωτεινά αστέρια
και το χαρτί ουρανός όταν χάνεται το φως.

Kápia vradiá se lefkó chartí
ékripsa ósa icha mes stin kardiá
ma de su ‘cha pi.

Píra vathiá mia anapnoí
ke físiksa tis léksis
péra makriá i grafí na skorpisti.

Ki éginan i sillavés fotiná astéria
ke to chartí uranós ótan chánete to fos.

Káthe forá pu kitás psilá
ki i stílvi dinamóni
mia sillaví théli n’ akusti.

Ke prospathi na ‘rthi pio kontá
ma sto kenó glistrái
ke skéftese éna astéri épese.

Έginan i sillavés fotiná astéria
ke to chartí uranós ótan chánete to fos.