Αλάνης μάνας γιος | Alánis mánas gios

Ωπα ε, ρε να ζήσουν τ’ αλάνια

Εγώ ‘μ’ αλάνης μάνας γιος, μάγκας σωστός στην τρίχα
και στον καθένα ζόρικο, αχ, κόβω με μιας το βήχα.

Ούζο και χασίσι θέλω και γλυκά φιλιά,
σαντουράκι να μου παίζει τα ντερτλίδικα
(χτύπα το, ρε Τζοβενάκι)
τσιφτετέλι να χορεύει η μανίτσα μου,
άιντε γεια σου ρε κουκλίτσα μου

(Ωωωπα να ζήσουν οι μάγκες,
γεια σου ναυτάκι μου, γεια σου πασά μου)

Και ο νταλγκάς στο διάβολο, της καθεμιάς ας πάει,
εγώ `χω κούκλα όμορφη, που όλο με με γλεντάει.

Ούζο και χασίσι θέλω και γλυκά φιλιά,
σαντουράκι να μου παίζει τα ντερτλίδικα,
τσιφτετέλι να χορεύει η μανίτσα μου,
άιντε γεια σου ρε κουκλίτσα μου.

Opa e, re na zísun t’ alánia

Egó ‘m’ alánis mánas gios, mágkas sostós stin trícha
ke ston kathéna zóriko, ach, kóvo me mias to vícha.

Oízo ke chasísi thélo ke gliká filiá,
santuráki na mu pezi ta ntertlídika
(chtípa to, re Tzovenáki)
tsiftetéli na chorevi i manítsa mu,
áinte gia su re kuklítsa mu

(Ooopa na zísun i mágkes,
gia su naftáki mu, gia su pasá mu)

Ke o ntalgkás sto diávolo, tis kathemiás as pái,
egó `cho kukla ómorfi, pu ólo me me glentái.

Oízo ke chasísi thélo ke gliká filiá,
santuráki na mu pezi ta ntertlídika,
tsiftetéli na chorevi i manítsa mu,
áinte gia su re kuklítsa mu.