|
Δεν μπορώ να σε ξεχάσω
μια στιγμή να ησυχάσω
μες στη σκέψη μου συνέχεια είσαι εσύ
Χαμογελάς και με κοιτάς ειρωνικά
Όμως τα μάτια σου τα βλέπω είναι υγρά
Δεν περνάνε πια τα βράδια
η ζωή μου μοιάζει άδεια
ειν’ ο χρόνος ο χειρότερος εχθρός
Χαμογελάς και με κοιτάς έτσι απλά
Όμως τα μάτια σου τα βλέπω είναι φωτιά
Δεν μπορώ να ζω χωρίς εσένα
Δεν μπορώ μακριά σου λεπτό
Δεν μπορώ να ζω χωρίς εσένα
Σ’ αγαπώ, πώς αλλιώς να στο πω
Για το αύριο φοβάμαι που θα πας
κι εγώ που θα ‘μαι
μη σε χάσω στη ζωή μου ξαφνικά
Χαμογελάς όμως το ξέρω ίσως πονάς
Αχ πόσο θα `θελα εσύ να μ’ αγαπάς
|
Den boró na se ksecháso
mia stigmí na isicháso
mes sti sképsi mu sinéchia ise esí
Chamogelás ke me kitás ironiká
Όmos ta mátia su ta vlépo ine igrá
Den pernáne pia ta vrádia
i zoí mu miázi ádia
in’ o chrónos o chiróteros echthrós
Chamogelás ke me kitás étsi aplá
Όmos ta mátia su ta vlépo ine fotiá
Den boró na zo chorís eséna
Den boró makriá su leptó
Den boró na zo chorís eséna
S’ agapó, pós alliós na sto po
Gia to avrio fováme pu tha pas
ki egó pu tha ‘me
mi se cháso sti zoí mu ksafniká
Chamogelás ómos to kséro ísos ponás
Ach póso tha `thela esí na m’ agapás
|
