|
Με είχε στο χέρι η μοναξιά,
πάγωνα στη μελαγχολία.
Όλη η ζωή μου μια σκιά
και λόγια δίχως σημασία.
Και κοίτα τι έγινε
Με μια ματιά μονάχα
είδα του έρωτα το φως
στα γελαστά σου μάτια.
Και κοίτα τι έγινε
Με μια σου μόνο λέξη
λύθηκε ό,τι μ’ έδενε,
σε σένα έχω πιστέψει.
Ήμουν κρυμμένος στη σιωπή,
στο περιθώριο του κόσμου.
Μα ξαφνικά ήρθες εσύ
κι έγινες ο παράδεισός μου.
|
Me iche sto chéri i monaksiá,
págona sti melagcholía.
Όli i zoí mu mia skiá
ke lógia díchos simasía.
Ke kita ti égine
Me mia matiá monácha
ida tu érota to fos
sta gelastá su mátia.
Ke kita ti égine
Me mia su móno léksi
líthike ó,ti m’ édene,
se séna écho pistépsi.
Ήmun krimménos sti siopí,
sto perithório tu kósmu.
Ma ksafniká írthes esí
ki égines o parádisós mu.
|
