|
Πόνος βαρύς μες στην καρδιά
του χωρισμού η ώρα.
Τα λόγια της σαν μαχαιριά
πληγή μ’ ανοίξαν τώρα.
Τρέχει το αίμα σαν νερό
στους στίχους μου τα βάθη,
κι ο θάνατος που καρτερώ
αργεί πολύ για να `ρθει.
Χάρε αν είναι μπορετό
ας σβήσω αυτή την ώρα,
αφού εκείνη π’ αγαπώ
αλλού ανήκει τώρα.
Τρέχει το αίμα σαν νερό
στους στίχους μου τα βάθη,
κι ο θάνατος που καρτερώ
αργεί πολύ για να `ρθει.
|
Pónos varís mes stin kardiá
tu chorismu i óra.
Ta lógia tis san macheriá
pligí m’ aniksan tóra.
Tréchi to ema san neró
stus stíchus mu ta váthi,
ki o thánatos pu karteró
argi polí gia na `rthi.
Cháre an ine boretó
as svíso aftí tin óra,
afu ekini p’ agapó
allu aníki tóra.
Tréchi to ema san neró
stus stíchus mu ta váthi,
ki o thánatos pu karteró
argi polí gia na `rthi.
|
