|
Αναστεναγμός, άλλος ένας στεναγμός.
Είναι μέρες που ούτε ο ήλιος δύει, καλύπτει τον αγέρα
είναι νύχτες που οι γιοί δολοφονούνε τον Πατέρα
είναι μέρες που τα νεύρα σου δεν πάνε παραπέρα
είναι νύχτες που οι κόρες κομματιάζουν την Μητέρα.
Αναστεναγμός, άλλος ένας στεναγμός.
Είναι μέρες που οι φίλοι σου θα σπάσουν λίγο λίγο
είναι νύχτες που της κόλασης την πόρτα δε σου ανοίγω
είναι μέρες που τα χείλια της, θυμάσαι να σαπίζουν
είναι νύχτες που οι τάφοι μας, τα όνειρα τσακίζουν.
Αναστεναγμός, άλλος ένας στεναγμός.
Είναι μέρες που δουλεύεις σαν σκυλί μέσα στην Φάτνη σου
είναι νύχτες που κοιτάς μες στο καθρέφτη για να υπάρχεις
είναι μέρες που τα μάτια σου υπόκρυφα θρηνούνε
είναι νύχτες που και οι άλλοι, όλοι μέσα μου φοβούνται.
|
Anastenagmós, állos énas stenagmós.
Ine méres pu ute o ílios díi, kalípti ton agéra
ine níchtes pu i gii dolofonune ton Patéra
ine méres pu ta nevra su den páne parapéra
ine níchtes pu i kóres kommatiázun tin Mitéra.
Anastenagmós, állos énas stenagmós.
Ine méres pu i fíli su tha spásun lígo lígo
ine níchtes pu tis kólasis tin pórta de su anigo
ine méres pu ta chilia tis, thimáse na sapízun
ine níchtes pu i táfi mas, ta ónira tsakízun.
Anastenagmós, állos énas stenagmós.
Ine méres pu dulevis san skilí mésa stin Fátni su
ine níchtes pu kitás mes sto kathréfti gia na ipárchis
ine méres pu ta mátia su ipókrifa thrinune
ine níchtes pu ke i álli, óli mésa mu fovunte.
|
