|
Του μικρού Φλεβάρη κάμαρα φτωχή
κι ο καημός να στάζει από το ταβάνι
σκέτο μοιρολόι μια γριά βροχή
και οι τέσσερις μας στο ντιβάνι.
Δεν είχαμε ψωμί μα είχαμε τραγούδι
εσόλιαζε ο πατέρας τον καιρό
και δίχως αφορμή γεννιόταν το λουλούδι
στις γλάστρες, στα περβάζια στο νερό.
Του μικρού Φλεβάρη κάτασπρη αυλή
κι η κληματαριά γεμάτη από χιόνι
μα στο γκρεμισμένο σπίτι του Παυλή
πέταγε το πρώτο χελιδόνι.
|
Tu mikru Flevári kámara ftochí
ki o kaimós na stázi apó to taváni
skéto mirolói mia griá vrochí
ke i tésseris mas sto ntiváni.
Den ichame psomí ma ichame tragudi
esóliaze o patéras ton keró
ke díchos aformí genniótan to luludi
stis glástres, sta pervázia sto neró.
Tu mikru Flevári kátaspri avlí
ki i klimatariá gemáti apó chióni
ma sto gkremisméno spíti tu Pavlí
pétage to próto chelidóni.
|
