Χάρε σαν έρθεις | Cháre san érthis

Χάρε σαν έρθεις να με βρεις την ώρα που κοιμάμαι
και θα με δεις στο ύπνο μου, μ’ εκείνη να μιλώ
κι αν θα με δεις στο πλάι της, ευτυχισμένος να ‘μαι
τα διψασμένα χείλη της αν τύχει και φιλώ

Άσε με χάρε ξαναπέρνα το πρωί
αυτή την ώρα, την προσμένω μια ζωή.

Αν όμως δεις το χέρι της, να σφίγγει κάποιο άλλο
και μέσα σε μια κάμαρη γι’ αγάπη να μιλούν
κι αν δεις μες στην καρδούλα μου, παράπονο μεγάλο
κι απ’ τα θολά τα μάτια μου, τα δάκρυα να κυλούν

Πάρε με χάρε, μη προσμένεις το πρωί
δεν είν’ ωραία, ούτε στ’ όνειρο η ζωή.

Cháre san érthis na me vris tin óra pu kimáme
ke tha me dis sto ípno mu, m’ ekini na miló
ki an tha me dis sto plái tis, eftichisménos na ‘me
ta dipsasména chili tis an tíchi ke filó

Άse me cháre ksanapérna to pri
aftí tin óra, tin prosméno mia zoí.

An ómos dis to chéri tis, na sfíngi kápio állo
ke mésa se mia kámari gi’ agápi na milun
ki an dis mes stin kardula mu, parápono megálo
ki ap’ ta tholá ta mátia mu, ta dákria na kilun

Páre me cháre, mi prosménis to pri
den in’ orea, ute st’ óniro i zoí.