|
Έχεις μια ευκαιρία
και μια δικαιολογία
να γελάς και να δίνεσαι.
Μια αγάπη που λείπει
όποιον σ’ εγκαταλείπει
προσκυνάς και αφήνεσαι.
Οι κρυφοί σου οι δρόμοι
έχουν πίσσα και σκόνη
μα γυρνάς περιφέρεσαι
στου πιοτού σου τη ζάλη
ντύνεσαι κάποια άλλη
που αγαπά κι αποδέχεται.
Για μια νύχτα ακόμα
θα σου κλείνουν το στόμα
μη μιλάς για διδάγματα.
Όποιος σ` έχει πιστέψει
τα μισά σου έχει κλέψει
μη ζητάς ανταλλάγματα.
|
Έchis mia efkería
ke mia dikeologia
na gelás ke na dínese.
Mia agápi pu lipi
ópion s’ egkatalipi
proskinás ke afínese.
I krifi su i drómi
échun píssa ke skóni
ma girnás periférese
stu piotu su ti záli
ntínese kápia álli
pu agapá ki apodéchete.
Gia mia níchta akóma
tha su klinun to stóma
mi milás gia didágmata.
Όpios s` échi pistépsi
ta misá su échi klépsi
mi zitás antallágmata.
|