|
Δεν κοπάζει δε σβήνει
στη καρδιά μου η φωτιά
που με τρώει και με ρίχνει
απ’ την Εδέμ στο πουθενά
Οι αιώνες ρωτάνε
πόσο ακόμα θα αντέξω
να τρικλίζω εκεί έξω
ξυπόλυτος μόνος
Κι εγώ ψιθυρίζω
δικιά μου η χαρά
δικό μου το αίμα
δικός μου κι ο τρόμος
Δεν είμαι μόνος
Δεν είμαι ο μόνος
Όλα είναι δρόμος
Η φωτιά, η γιορτή, η απώλεια, ο πόνος
Ο κάθε μικρός θάνατος
κι ο μεγάλος ο ατέλειωτος κόσμος
Όλα είναι δρόμος…
|
Den kopázi de svíni
sti kardiá mu i fotiá
pu me trói ke me ríchni
ap’ tin Edém sto puthená
I eónes rotáne
póso akóma tha antékso
na triklízo eki ékso
ksipólitos mónos
Ki egó psithirízo
dikiá mu i chará
dikó mu to ema
dikós mu ki o trómos
Den ime mónos
Den ime o mónos
Όla ine drómos
I fotiá, i giortí, i apólia, o pónos
O káthe mikrós thánatos
ki o megálos o atéliotos kósmos
Όla ine drómos…
|
