Δίχως φίλους δίχως μάνα | Díchos fílus díchos mána

Πού να πω τα βάσανά μου
πού να παραπονεθώ ,
μόνος μες στη συμφορά μου,
κλαίω και παραμιλώ.

Δίχως φίλους δίχως μάνα και πατέρα
δεν εγνώρισα άσπρη μέρα,
όπου έδωσα αγάπη
με πληρώσανε με δάκρυ.

Πού να πω τα βάσανά μου,
σε ποιον να παραπονεθώ.

Το παράπονο με πνίγει
και την τύχη μου ρωτώ,
άραγε άλλος
να πονάει όπως εγώ;

Δίχως φίλους δίχως μάνα και πατέρα ,
μες στους δρόμους θα πεθάνω κάποια μέρα,
όπου έδωσα αγάπη
με πληρώσανε με δάκρυ.

Πού να πω τα βάσανά μου
σε ποιον να παραπονεθώ,
που να παραπονεθώ,
σε ποιον να παραπονεθώ.

Pu na po ta vásaná mu
pu na paraponethó ,
mónos mes sti simforá mu,
kleo ke paramiló.

Díchos fílus díchos mána ke patéra
den egnórisa áspri méra,
ópu édosa agápi
me plirósane me dákri.

Pu na po ta vásaná mu,
se pion na paraponethó.

To parápono me pnígi
ke tin tíchi mu rotó,
árage állos
na ponái ópos egó;

Díchos fílus díchos mána ke patéra ,
mes stus drómus tha petháno kápia méra,
ópu édosa agápi
me plirósane me dákri.

Pu na po ta vásaná mu
se pion na paraponethó,
pu na paraponethó,
se pion na paraponethó.