Η ομορφιά σου ναύτη | I omorfiá su nafti

Θάλασσα δώσ’ μου τον ανθό
που μου κρατάς στα βάθη
να τον μυρίσω κι ας χαθώ
μαζί μ’ αυτόν που εχάθη.

Κύμα θα γίνω να περνώ
κι αλμύρα να μ’ ανάφτει,
να κλαίω βράδυ και πουρνό
την ομορφιά του ναύτη.

Να κλαίω βράδυ και πουρνό
την ομορφιά του ναύτη.

Θάλασσα δώσ’ μου τον καλό
άντρα μου να τον πάρω,
στεφάνι βάλω τον γιαλό
μαζί σου να σαλπάρω.

Κύμα θα γίνω να περνώ
κι αλμύρα να μ’ ανάφτει,
να κλαίω βράδυ και πουρνό
την ομορφιά του ναύτη.

Να κλαίω βράδυ και πουρνό
την ομορφιά του ναύτη.

Thálassa dós’ mu ton anthó
pu mu kratás sta váthi
na ton miríso ki as chathó
mazí m’ aftón pu echáthi.

Kíma tha gino na pernó
ki almíra na m’ anáfti,
na kleo vrádi ke purnó
tin omorfiá tu nafti.

Na kleo vrádi ke purnó
tin omorfiá tu nafti.

Thálassa dós’ mu ton kaló
ántra mu na ton páro,
stefáni válo ton gialó
mazí su na salpáro.

Kíma tha gino na pernó
ki almíra na m’ anáfti,
na kleo vrádi ke purnó
tin omorfiá tu nafti.

Na kleo vrádi ke purnó
tin omorfiá tu nafti.