Και δεν μπορώ να φύγω | Ke den boró na fígo

Άρρωστες νύχτες με πονάνε
και λύση πουθενά
Τα δυο σου μάτια με κοιτάνε
φεγγάρια σκοτεινά

Άρρωστες νύχτες ζω μαζί σου
εικόνες πανικού
Είναι η αγάπη στην ψυχή σου
ή μήπως είναι αλλού;

Και δεν μπορώ να φύγω από τη φυλακή μου
γιατί ακόμα σ’ αγαπώ
γιατί μαζί σου μόνο ζω
πως θα ‘θελα να νιώσεις την ψυχή μου

Άρρωστες νύχτες με παιδεύουν
ραγίζουν το μυαλό
και την καρδιά μου σημαδεύουν
και ό,τι αγαπώ

Άρρωστες νύχτες ζω κοντά σου
δεν ξέρω που θα βγω
Στα πιο μεγάλα όνειρά σου
δεν είμαι τώρα εγώ

Άrrostes níchtes me ponáne
ke lísi puthená
Ta dio su mátia me kitáne
fengária skotiná

Άrrostes níchtes zo mazí su
ikónes paniku
Ine i agápi stin psichí su
í mípos ine allu;

Ke den boró na fígo apó ti filakí mu
giatí akóma s’ agapó
giatí mazí su móno zo
pos tha ‘thela na niósis tin psichí mu

Άrrostes níchtes me pedevun
ragizun to mialó
ke tin kardiá mu simadevun
ke ó,ti agapó

Άrrostes níchtes zo kontá su
den kséro pu tha vgo
Sta pio megála ónirá su
den ime tóra egó