Είσαι γκρινιάρα και γλωσσού | Ise gkriniára ke glossu

Παντρεύτηκα, δεν άκουσα, σε πήρα με λαχτάρα,
δεν ήξερα πως ήσουνα τόσο πολύ γκρινιάρα,
δεν ήξερα πως ήσουνα τόσο πολύ γκρινιάρα.

Μπερδεύτηκα στα λόγια σου, στα όμορφα σου κάλλη,
τι να τα κάνω όλα αυτά, που είσαι γλωσσού μεγάλη,
τι να τα κάνω όλα αυτά, που είσαι γλωσσού μεγάλη.

Το βράδυ όταν έρχομαι ήσυχο δε μ’ αφήνεις,
κάθε λιγάκι και στιγμή, έναν καυγά μου στήνεις,
κάθε λιγάκι και στιγμή, έναν καυγά μου στήνεις.

Δεν υποφέρω, δε βαστώ, πρέπει ν’ αποφασίσω,
για να βρω τρόπο σκέφτομαι γκρινιάρα να σ’ αφήσω,
για να βρω τρόπο σκέφτομαι γκρινιάρα να σ’ αφήσω.

Pantreftika, den ákusa, se píra me lachtára,
den íksera pos ísuna tóso polí gkriniára,
den íksera pos ísuna tóso polí gkriniára.

Berdeftika sta lógia su, sta ómorfa su kálli,
ti na ta káno óla aftá, pu ise glossu megáli,
ti na ta káno óla aftá, pu ise glossu megáli.

To vrádi ótan érchome ísicho de m’ afínis,
káthe ligáki ke stigmí, énan kavgá mu stínis,
káthe ligáki ke stigmí, énan kavgá mu stínis.

Den ipoféro, de vastó, prépi n’ apofasíso,
gia na vro trópo skéftome gkriniára na s’ afíso,
gia na vro trópo skéftome gkriniára na s’ afíso.