|
Κρύβαμε την αγάπη μας
στη χούφτα του καλοκαιριού
κι απλώναμε το όνειρο
στον ήλιο το μεσημεριού.
Κι ήρθαν και χτύπησαν την πόρτα
πικροί και δίσεκτοι καιροί
κι ένας αγέρας παγωμένος
τη φλόγα πήρε απ’ το κερί.
Δέναμε την αγάπη μας
στη φεγγαρήσια την κλωστή
κι οργώναμε τα πέλαγα
με της καρδιάς την κουπαστή.
Κι ήρθαν και χτύπησαν την πόρτα
πικροί και δίσεκτοι καιροί
κι ένας αγέρας παγωμένος
τη φλόγα πήρε απ’ το κερί.
|
Krívame tin agápi mas
sti chufta tu kalokeriu
ki aplóname to óniro
ston ílio to mesimeriu.
Ki írthan ke chtípisan tin pórta
pikri ke dísekti keri
ki énas agéras pagoménos
ti flóga píre ap’ to kerí.
Déname tin agápi mas
sti fengarísia tin klostí
ki orgóname ta pélaga
me tis kardiás tin kupastí.
Ki írthan ke chtípisan tin pórta
pikri ke dísekti keri
ki énas agéras pagoménos
ti flóga píre ap’ to kerí.
|
