Μ’ ένα τρύπιο δίφραγκο | M’ éna trípio dífragko

Μ’ ένα τρύπιο δίφραγκο και τα όνειρά μας
ξένοιαστοι σφυρίζουμε μέσα στη βροχή,
βάλε και τα νιάτα μας, βάλε την υγειά μας,
ποιος σου το ‘πε μάτια μου πως είμαστε φτωχοί.

Όλοι οι καραβοκύρηδες κι όλοι οι τραπεζίτες
ζηλεύουνε αγάπη μου εμάς τους δυο σπουργίτες.

Τρύπιο διφραγκάκι μου μη μου αυγατίσεις
γιατί χίλια βάσανα θα ‘χω στο μυαλό,
κι εσύ ταίρι μου γλυκό θα ‘χεις απαιτήσεις
κι ίσως η αγάπη μας φουντάρει στο γιαλό.

Όλοι οι καραβοκύρηδες κι όλοι οι τραπεζίτες
ζηλεύουνε αγάπη μου εμάς τους δυο σπουργίτες.

M’ éna trípio dífragko ke ta ónirá mas
kséniasti sfirízume mésa sti vrochí,
vále ke ta niáta mas, vále tin igiá mas,
pios su to ‘pe mátia mu pos imaste ftochi.

Όli i karavokírides ki óli i trapezítes
zilevune agápi mu emás tus dio spurgites.

Trípio difragkáki mu mi mu avgatísis
giatí chília vásana tha ‘cho sto mialó,
ki esí teri mu glikó tha ‘chis apetísis
ki ísos i agápi mas funtári sto gialó.

Όli i karavokírides ki óli i trapezítes
zilevune agápi mu emás tus dio spurgites.