|
Η σκλήρυνση έρχεται σιγά σιγά
Στην αρχή ξεχνάς το περιβάλλον
Παίρνεις μαχαίρι και κόβεις
Τον κόσμε από πάνω σου
Φτάνεις στο κόκαλο σιγά σιγά
Μετά περνάς παχύς στρώμα
Στρώμα παχύ μονωτικού
Πάνω τον λυρισμό σου
Αντιδράς περίεργα
Μόνο σε μερικές επιθυμίες
Γίνεσαι πέτρα
Πεταμένη πάνω στο ποίημα
Έτσι αδιάβροχος και ανοξείδωτος
Παραδίνεσαι στην κατανάλωση
|
I sklírinsi érchete sigá sigá
Stin archí ksechnás to perivállon
Pernis macheri ke kóvis
Ton kósme apó páno su
Ftánis sto kókalo sigá sigá
Metá pernás pachís stróma
Stróma pachí monotiku
Páno ton lirismó su
Antidrás períerga
Móno se merikés epithimíes
Ginese pétra
Petaméni páno sto piima
Έtsi adiávrochos ke anoksidotos
Paradínese stin katanálosi
|
