|
Όμορφη πτώση στο κενό
πέφτεις εσύ, πέφτω κι εγώ
δεν έχει βάρος η καρδιά
όταν βουτάς από ψηλά
Γύρω μας στάζουν οι πληγές
οι ζωές μας δεν επιστρέφουνε
κι ούτε με νοιάζει ο γυρισμός
μόνο μαζί, μαζί να πέφτουμε
Όμορφη πτώση στο κενό
με κοιτάς, σε κοιτώ
από κάτω κενό
κόβεται η ανάσα μας στα δυο
τ’ οξυγόνο μου εσύ
με φιλάς, σε φιλώ
Γύρω μας στάζουν οι πληγές
οι ζωές μας δεν επιστρέφουνε
κι ούτε με νοιάζει ο γυρισμός
μόνο μαζί, μαζί να πέφτουμε
Σ’ αγαπώ….. σ’ αγαπώ….
Σ’ αγαπώ….. σ’ αγαπώ….
Και ξεχρεώνω όλες αυτές τις φορές που δεν στο ‘χα πει.
|
Όmorfi ptósi sto kenó
péftis esí, péfto ki egó
den échi város i kardiá
ótan vutás apó psilá
Giro mas stázun i pligés
i zoés mas den epistréfune
ki ute me niázi o girismós
móno mazí, mazí na péftume
Όmorfi ptósi sto kenó
me kitás, se kitó
apó káto kenó
kóvete i anása mas sta dio
t’ oksigóno mu esí
me filás, se filó
Giro mas stázun i pligés
i zoés mas den epistréfune
ki ute me niázi o girismós
móno mazí, mazí na péftume
S’ agapó….. s’ agapó….
S’ agapó….. s’ agapó….
Ke ksechreóno óles aftés tis forés pu den sto ‘cha pi.
|
