|
Ζούσα στο κόσμο μοναχός
σαν ίσκιος μες στο βράδυ
Ήρθες και μου ‘φερες το φως
και της χαράς το χάδι
Πέρα από σένα τίποτ’ άλλο
δε περιμένω στη ζωή
Πέρα από σένα τίποτ’ άλλο
της δίψας μου δροσοπηγή
Δίνεις στο μάρμαρο πνοή
ζωή στης γης το χώμα
Έχω κοντά σου γεννηθεί
για μια φορά ακόμα
Πέρα από σένα τίποτ’ άλλο
δε περιμένω στη ζωή
Πέρα από σένα τίποτ’ άλλο
της δίψας μου δροσοπηγή
|
Zusa sto kósmo monachós
san ískios mes sto vrádi
Ήrthes ke mu ‘feres to fos
ke tis charás to chádi
Péra apó séna típot’ állo
de periméno sti zoí
Péra apó séna típot’ állo
tis dípsas mu drosopigí
Dínis sto mármaro pnoí
zoí stis gis to chóma
Έcho kontá su gennithi
gia mia forá akóma
Péra apó séna típot’ állo
de periméno sti zoí
Péra apó séna típot’ állo
tis dípsas mu drosopigí
|
