|
Που με πας, που με ταξιδεύεις
σαν στρατός σύνορα γυρεύεις.
Μη ρωτάς αν θα πολεμήσω,
δεν μπορώ όρκους να κρατήσω.
Μοιάζεις με πολεμιστή
που ποθεί τη μάχη για να νιώσει
και τη νύχτα στη σκηνή
κλαίει την ψυχή του να λυτρώσει.
Κι αν με πας όπου θες να φτάσεις
θα χαθώ και θα με ξεχάσεις.
Μη ζητάς πια καινούριο σώμα
είμαι εγώ από έρωτα και χώμα.
|
Pu me pas, pu me taksidevis
san stratós sínora girevis.
Mi rotás an tha polemíso,
den boró órkus na kratíso.
Miázis me polemistí
pu pothi ti máchi gia na niósi
ke ti níchta sti skiní
klei tin psichí tu na litrósi.
Ki an me pas ópu thes na ftásis
tha chathó ke tha me ksechásis.
Mi zitás pia kenurio sóma
ime egó apó érota ke chóma.
|
