|
Γιαννούσαινα, Γιαννούσαινα, που ‘σουν και δε φαινόσουνα.
Ήμουν στη ζούλα, ρε παιδιά και άναβα μάγκες τη φωτιά.
Αχ, ήμουν στη ζούλα, ρε παιδιά και άναβα μάγκες τη φωτιά.
Βάλε και ψήσε μας καφέ και γιόμισε τον αργελέ
και φέρε να φουμάρομε το κέφι μας να κάνομε.
Αχ, και φέρε να φουμάρομε το κέφι μας να κάνομε.
Βάλε χασίς απ’ το καλό να μας ζαλίσεις το μυαλό
και δώσε μας το μπαγλαμά ν’ ακούσεις τη διπλή πενιά.
Αχ, και δώσε μας το μπαγλαμά ν’ ακούσεις τη διπλή πενιά.
|
Giannusena, Giannusena, pu ‘sun ke de fenósuna.
Ήmun sti zula, re pediá ke ánava mágkes ti fotiá.
Ach, ímun sti zula, re pediá ke ánava mágkes ti fotiá.
Oále ke psíse mas kafé ke giómise ton argelé
ke fére na fumárome to kéfi mas na kánome.
Ach, ke fére na fumárome to kéfi mas na kánome.
Oále chasís ap’ to kaló na mas zalísis to mialó
ke dóse mas to baglamá n’ akusis ti diplí peniá.
Ach, ke dóse mas to baglamá n’ akusis ti diplí peniá.
|
