Σαν δολοφόνος μανιακός | San dolofónos maniakós

Κρυμμένη πίσω απ’ τα θρανία
σε κοιτούσα με μανία
στημένη πάντα στην ίδια γωνία
σε περίμενα με αγωνία

Σ’ ακολουθούσα ως τη στάση
και η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει
Η ίδια πάντα ιστορία
και πάνε χρόνια δεκατρία

Σαν δολοφόνος μανιακός
σε κυνηγάω διαρκώς

Μα στο κάθε βήμα σου
εγώ είμαι πάντα το θύμα σου

Χιλιάδες γράμματα σου γράφω
δίχως να τα υπογράφω
Συνέχεια σου τηλεφωνάω
μα ποτέ δε σου μιλάω

Για ν’ ακούσω τη φωνή σου
να νιώσω την αναπνοή σου
Ένα ναι προτού να κλείσεις
ή έστω ακόμα να με βρίσεις

Krimméni píso ap’ ta thranía
se kitusa me manía
stiméni pánta stin ídia gonía
se perímena me agonía

S’ akoluthusa os ti stási
ke i kardiá mu pígene na spási
I ídia pánta istoría
ke páne chrónia dekatría

San dolofónos maniakós
se kinigáo diarkós

Ma sto káthe víma su
egó ime pánta to thíma su

Chiliádes grámmata su gráfo
díchos na ta ipográfo
Sinéchia su tilefonáo
ma poté de su miláo

Gia n’ akuso ti foní su
na nióso tin anapnoí su
Έna ne protu na klisis
í ésto akóma na me vrísis