|
Για μία παρεξήγηση, πιαστήκαμε στα λόγια
και πες εσύ και πες κι εγώ, στο τέλος ζούμε χώρια,
στο τέλος ζούμε χώρια.
Σαν μαχαίρι με καρφώνει ο εγωισμός σου,
έχεις μάθει να περνάει, πάντα, το δικό σου,
σαν μαχαίρι με καρφώνει, η δική σου αγάπη
κι ό,τι είχα στην καρδιά, το ‘χεις κάνει στάχτη.
Για μία παρεξήγηση, στο πλάι σου δε μ’ έχεις’
εγώ εδώ κι εσύ αλλού, πες μου πως το αντέχεις,
πες μου πως το αντέχεις.
Σαν μαχαίρι με καρφώνει ο εγωισμός σου,
έχεις μάθει να περνάει, πάντα, το δικό σου,
σαν μαχαίρι με καρφώνει, η δική σου αγάπη
κι ό,τι είχα στην καρδιά, το `χεις κάνει στάχτη.
Για μία παρεξήγηση, στο τέλος ζούμε χώρια.
|
Gia mía pareksígisi, piastíkame sta lógia
ke pes esí ke pes ki egó, sto télos zume chória,
sto télos zume chória.
San macheri me karfóni o egismós su,
échis máthi na pernái, pánta, to dikó su,
san macheri me karfóni, i dikí su agápi
ki ó,ti icha stin kardiá, to ‘chis káni stáchti.
Gia mía pareksígisi, sto plái su de m’ échis’
egó edó ki esí allu, pes mu pos to antéchis,
pes mu pos to antéchis.
San macheri me karfóni o egismós su,
échis máthi na pernái, pánta, to dikó su,
san macheri me karfóni, i dikí su agápi
ki ó,ti icha stin kardiá, to `chis káni stáchti.
Gia mía pareksígisi, sto télos zume chória.
|
