Η μπαλάντα της γιαγιάς | I balánta tis giagiás

Ξανάδα απόψε τη γιαγιά στο παραθύρι της
να αποκοιμιέται ακουμπισμένη στο ψαλτήρι της,
τα παραμύθια της μας γλυκοσεργιανάγανε
πάντα οι καλοί στο τέλος τους κακούς νικάγανε.

Κόσμος του ονείρου κόσμος όμορφος που χάθηκε,
χάρτινε κόσμε παιδικέ αποκριάτικε.

Στις γειτονιές με κυνηγούσε με το πλέξιμο
να μην ιδρώσω στο παιχνίδι και στο τρέξιμο
κι απ’ το εμποράκι της γωνιάς μου ‘παιρνε πράματα,
τόπια και βόλους κι όλα των παιδιών τα θάματα.

Κόσμος του ονείρου κόσμος όμορφος που χάθηκε,
χάρτινε κόσμε παιδικέ αποκριάτικε

Ksanáda apópse ti giagiá sto parathíri tis
na apokimiéte akubisméni sto psaltíri tis,
ta paramíthia tis mas glikosergianágane
pánta i kali sto télos tus kakus nikágane.

Kósmos tu oniru kósmos ómorfos pu cháthike,
chártine kósme pediké apokriátike.

Stis gitoniés me kiniguse me to pléksimo
na min idróso sto pechnídi ke sto tréksimo
ki ap’ to eboráki tis goniás mu ‘perne prámata,
tópia ke vólus ki óla ton pedión ta thámata.

Kósmos tu oniru kósmos ómorfos pu cháthike,
chártine kósme pediké apokriátike