Ήρθες τα γλυκοχαράματα | Ήrthes ta glikocharámata

Ήρθες πάλι σαν και πρώτα
και μου χτύπησες την πόρτα τα γλυκοχαράματα,
ήρθες για να μου ξυπνήσεις τις παλιές τις αναμνήσεις
με φιλιά και κλάματα.

Εμείς οι δύο δεν μπορούμε χωρισμένοι για να ζούμε,
ούτε εσύ χωρίς εμένα, ούτε εγώ χωρίς εσένα.

Τι κι αν πήγες μακριά μου,
στο ‘χα πει, σαν την καρδιά μου πως δε θα βρεις πουθενά,
το ‘ξερα πως μ’ αγαπούσες και μια μέρα θα γυρνούσες
στο σπιτάκι μας ξανά.

Εμείς οι δύο δεν μπορούμε χωρισμένοι για να ζούμε,
ούτε εσύ χωρίς εμένα, ούτε εγώ χωρίς εσένα.

Ήrthes páli san ke próta
ke mu chtípises tin pórta ta glikocharámata,
írthes gia na mu ksipnísis tis paliés tis anamnísis
me filiá ke klámata.

Emis i dío den borume chorisméni gia na zume,
ute esí chorís eména, ute egó chorís eséna.

Ti ki an píges makriá mu,
sto ‘cha pi, san tin kardiá mu pos de tha vris puthená,
to ‘ksera pos m’ agapuses ke mia méra tha girnuses
sto spitáki mas ksaná.

Emis i dío den borume chorisméni gia na zume,
ute esí chorís eména, ute egó chorís eséna.