Ωδή στους νικημένους | Odí stus nikiménus

Την παλιά την ιστορία μέχρι και το χτες
γράψανε οι νικητές
μα ήταν καταδικασμένοι
να ‘ναι πρωταγωνιστές
της ζωής οι νικημένοι.

Γεια σας, γεια σας, νικημένοι
τ’ όνειρό σας δεν πεθαίνει
είναι μέσα στην καρδιά μας
σαν τ’ αγέννητα παιδιά μας.

Μες στης λησμονιάς τη λίμνη δίπλα στις ακτές
πέταξαν οι δικαστές
τη ζωή μας την κλεμμένη
και τη θάψαν πειρατές
με σημαία ματωμένη.

Γέλασε, γλυκό μου ταίρι, μόνο εσύ δε φταις
δεν υπάρχουν νικητές
δεν υπάρχουν νικημένοι
είπανε οι ποιητές
μόνο η αγάπη μένει.

Tin paliá tin istoría méchri ke to chtes
grápsane i nikités
ma ítan katadikasméni
na ‘ne protagonistés
tis zoís i nikiméni.

Gia sas, gia sas, nikiméni
t’ óniró sas den petheni
ine mésa stin kardiá mas
san t’ agénnita pediá mas.

Mes stis lismoniás ti límni dípla stis aktés
pétaksan i dikastés
ti zoí mas tin klemméni
ke ti thápsan piratés
me simea matoméni.

Gelase, glikó mu teri, móno esí de ftes
den ipárchun nikités
den ipárchun nikiméni
ipane i piités
móno i agápi méni.