Χορεύοντας τη νύχτα | Chorevontas ti níchta

Ένα κάστρο θ’ αρματώσω
ν’ ακουμπήσει ο ουρανός
και θα σταθώ στο παραθύρι
μοναχός, δυνατός.

Χορεύοντας τη νύχτα ως το φως.

Μ’ ένα καράβι
θα σαλπάρω για τον ωκεανό
και μες στη μπόρα μες στο σάλο
θα σβήσω θα χαθώ.

Χορεύοντας τη νύχτα στο βυθό.

Μέσα στου κήπου σου το ψέμα
θα βρω παρηγοριά
κι από του στήθους σου το αίμα
θα φτιάξω φορεσιά.

Χορεύοντας τη νύχτα μακριά.

Έna kástro th’ armatóso
n’ akubísi o uranós
ke tha stathó sto parathíri
monachós, dinatós.

Chorevontas ti níchta os to fos.

M’ éna karávi
tha salpáro gia ton okeanó
ke mes sti bóra mes sto sálo
tha svíso tha chathó.

Chorevontas ti níchta sto vithó.

Mésa stu kípu su to pséma
tha vro parigoriá
ki apó tu stíthus su to ema
tha ftiákso foresiá.

Chorevontas ti níchta makriá.