Λιώσαν στα βουνά τα χιόνια | Liósan sta vuná ta chiónia

Λιώσαν στα βουνά τα χιόνια
και ήρθανε τα χελιδόνια
κι εσύ ακόμα να γυρίσεις
μια γκρεμισμένη φωλιά να ξαναχτίσεις.

Λιώσαν τα χιόνια στα βουνά,
μα εσύ δε φάνηκες ξανά.

Τα κλαριά έχουν ανθίσει,
μα η καρδιά μου έχει κλείσει.
Βαρύς χειμώνας τη χτυπάει,
αφού της λείπει εκείνος που αγαπάει.

Λιώσαν τα χιόνια στα βουνά,
μα εσύ δε φάνηκες ξανά.

Όλα εσένα μου θυμίζουν
και τα μάτια μου δακρύζουν.
Τι σου ’χω φταίξει και μένεις μακριά μου,
έλα να διώξεις τα χιόνια απ’ την καρδιά μου.

Λιώσαν τα χιόνια στα βουνά,
μα εσύ δε φάνηκες ξανά.

Liósan sta vuná ta chiónia
ke írthane ta chelidónia
ki esí akóma na girísis
mia gkremisméni foliá na ksanachtísis.

Liósan ta chiónia sta vuná,
ma esí de fánikes ksaná.

Ta klariá échun anthísi,
ma i kardiá mu échi klisi.
Oarís chimónas ti chtipái,
afu tis lipi ekinos pu agapái.

Liósan ta chiónia sta vuná,
ma esí de fánikes ksaná.

Όla eséna mu thimízun
ke ta mátia mu dakrízun.
Ti su ’cho fteksi ke ménis makriá mu,
éla na dióksis ta chiónia ap’ tin kardiá mu.

Liósan ta chiónia sta vuná,
ma esí de fánikes ksaná.