Ο ξενύχτης | O kseníchtis

Ξενύχτης μπρος στην πόρτα σου,
σούρα στουπί και φέσι.
Δεν πάω για το σπίτι μου
προτού η μέρα φέξει.

Ωχ, ωχ έβγα να σε ειδώ.
Ω, ω για σένα ξενυχτώ.

Έβγα στο παραθύρι σου
για να σε ειδώ λιγάκι,
λυπήσουμε και δεν μπορώ,
θα σβήσω απ’ το μεράκι.

Ωχ, ωχ έβγα να σε ειδώ.
Ω, ω για σένα ξενυχτώ.

Απόψε τα μεσάνυχτα
θα `μαι πάλι κοντά σου
χωρίς να πάρει μυρωδιά
ο γέρος κι η γριά σου.

Ωχ, ωχ έβγα να σε ειδώ.
Ω, ω για σένα ξενυχτώ.

Kseníchtis bros stin pórta su,
sura stupí ke fési.
Den páo gia to spíti mu
protu i méra féksi.

Och, och évga na se idó.
O, o gia séna ksenichtó.

Έvga sto parathíri su
gia na se idó ligáki,
lipísume ke den boró,
tha svíso ap’ to meráki.

Och, och évga na se idó.
O, o gia séna ksenichtó.

Apópse ta mesánichta
tha `me páli kontá su
chorís na pári mirodiá
o géros ki i griá su.

Och, och évga na se idó.
O, o gia séna ksenichtó.