Ο μικρός αγέρας | O mikrós agéras

Ένας αγέρας ήτανε μικρός και δροσερός
κι όλο φυσούσε κι όλο γυρνούσε
και πέρναγε ο καιρός.

Αγάπαγε τα σύννεφα και τ’ ανοιχτά πανιά
και τα μαντήλια και τα κοχύλια,
τα στάχυα τα χρυσά.

Μα πιο πολύ αγάπαγε τα ξέπλεγα μαλλιά
και τις στιγμούλες μες στην ανάσα
και τα γλυκά φιλιά.

Αγέρα, αγέρα, αγόρι μου
αγέρα, αγέρα, αγόρι μου.
Αγέρα, αγέρα, αγόρι μου
αγέρα, αγέρα, αγόρι μου.

Ένας αγέρας ήτανε μικρός και δροσερός
κι όλο φυσούσε κι όλο γυρνούσε
και πέρναγε ο καιρός.

Ο έρωτας τον λάβωσε με την απανεμιά
και δε φυσάει κι ούτε γυρνάει
και δεν ξαναπερνά.

Μια μέρα όμως μεγάλωσε κι έγινε βοριάς
και με παγώνει και είμαι μόνη
κι εσύ δεν μ’ αγαπάς.

Αγέρα, αγέρα, αγόρι μου
αγέρα, αγέρα, αγόρι μου.
Αγέρα, αγέρα, αγόρι μου
αγέρα, αγέρα, αγόρι μου.

Έnas agéras ítane mikrós ke droserós
ki ólo fisuse ki ólo girnuse
ke pérnage o kerós.

Agápage ta sínnefa ke t’ anichtá paniá
ke ta mantília ke ta kochília,
ta stáchia ta chrisá.

Ma pio polí agápage ta kséplega malliá
ke tis stigmules mes stin anása
ke ta gliká filiá.

Agéra, agéra, agóri mu
agéra, agéra, agóri mu.
Agéra, agéra, agóri mu
agéra, agéra, agóri mu.

Έnas agéras ítane mikrós ke droserós
ki ólo fisuse ki ólo girnuse
ke pérnage o kerós.

O érotas ton lávose me tin apanemiá
ke de fisái ki ute girnái
ke den ksanaperná.

Mia méra ómos megálose ki égine voriás
ke me pagóni ke ime móni
ki esí den m’ agapás.

Agéra, agéra, agóri mu
agéra, agéra, agóri mu.
Agéra, agéra, agóri mu
agéra, agéra, agóri mu.