|
Πήραν τα μυαλά σου αέρα
ξελογιάστηκες
ξέχασες την λεβεντιά σου
και με άλλον την καρδιά σου
την μοιράστηκες
Σα δε ντρέπεσαι
σα δε ντρέπεσαι
πονηρά τις νύχτες
φεύγεις κι έρχεσαι
σα δε ντρέπεσαι
μια ζωή γκρεμίζεις
δεν το σκέφτεσαι;
Πίναμε απ’ το ίδιο στόμα
αγαπιόμασταν
Γέρναμε στο ίδιο στρώμα
και το δάκρυ μας ακόμα
μοιραζόμασταν
|
Píran ta mialá su aéra
kselogiástikes
kséchases tin leventiá su
ke me állon tin kardiá su
tin mirástikes
Sa de ntrépese
sa de ntrépese
ponirá tis níchtes
fevgis ki érchese
sa de ntrépese
mia zoí gkremízis
den to skéftese;
Píname ap’ to ídio stóma
agapiómastan
Gername sto ídio stróma
ke to dákri mas akóma
mirazómastan
|
