Στου Καβομαλιά, της θάλασσας λημέρι
έστησα καρτέρι στη ρούσα και ξανθιά,
φουσκοθαλασσιά και πρίμα τ’ όνειρο μου
βάρκα τον καημό μου και παρηγοριά.
Είδα στον ύπνο μου εχθές
μες στο βαθύ σκοτάδι
πως έπιασα μια κοπελιά
μ΄αγάπης παραγάδι.
Μες στις λυγαριές, χρυσή μια ηλιαχτίδα
στο όνειρο μου είδα φεγγαροδροσιές
τρέχω να σε βρω στο πέρα λιμανάκι
της καρδιάς μεράκι ρίχνω στο γιαλό.
Είδα στον ύπνο μου εχθές
μες στο βαθύ σκοτάδι
πως έπιασα μια κοπελιά
μ΄αγάπης παραγάδι.
|
Stu Kavomaliá, tis thálassas liméri
éstisa kartéri sti rusa ke ksanthiá,
fuskothalassiá ke príma t’ óniro mu
várka ton kaimó mu ke parigoriá.
Ida ston ípno mu echthés
mes sto vathí skotádi
pos épiasa mia kopeliá
m΄agápis paragádi.
Mes stis ligariés, chrisí mia iliachtída
sto óniro mu ida fengarodrosiés
trécho na se vro sto péra limanáki
tis kardiás meráki ríchno sto gialó.
Ida ston ípno mu echthés
mes sto vathí skotádi
pos épiasa mia kopeliá
m΄agápis paragádi.
|