Άσε με να ζήσω μοναχός | Άse me na zíso monachós

Το χαρτί θα γίνει στάχτη,
το μολύβι θα καεί,
αν καθίσω για να γράψω
όσα μου ‘κανες εσύ.

Κι αν μετάνιωσες κι αν εγύρισες
η καρδιά μου σε μισεί.

Άσε με να ζήσω μοναχός,
έγινα στον πόνο μου γιατρός,
έρχεσαι ν’ ανάψεις τη φωτιά,
άσε με να σε ξεχάσω πια.

Δεν πιστεύω στα φιλιά σου
και στα λόγια που μου λες,
δυστυχώς είσαι πλασμένη
να γκρεμίζεις και να καις.

Κι αν μετάνιωσες, δε γιατρεύτηκαν
της καρδιάς μου οι πληγές.

Άσε με να ζήσω μοναχός,
έγινα στον πόνο μου γιατρός,
έρχεσαι ν’ ανάψεις τη φωτιά,
άσε με να σε ξεχάσω πια.

To chartí tha gini stáchti,
to molívi tha kai,
an kathíso gia na grápso
ósa mu ‘kanes esí.

Ki an metánioses ki an egirises
i kardiá mu se misi.

Άse me na zíso monachós,
égina ston póno mu giatrós,
érchese n’ anápsis ti fotiá,
áse me na se ksecháso pia.

Den pistevo sta filiá su
ke sta lógia pu mu les,
distichós ise plasméni
na gkremízis ke na kes.

Ki an metánioses, de giatreftikan
tis kardiás mu i pligés.

Άse me na zíso monachós,
égina ston póno mu giatrós,
érchese n’ anápsis ti fotiá,
áse me na se ksecháso pia.