Songtextsuche:

Übersetzungssuche:

ΚΕΜΑΛ | Kemal

Κεμάλ

 

Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ

ενός νεαρού πρίγκηπα της ανατολής

απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,

που νόμισε ότι μπορέι να αλλάξει τον κόσμο

αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ

και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων

 

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό

ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό

στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά

πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά

 

Κι ενας νέος από σόι και γενιά βασιλική

αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί

τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή

κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ' αλλάξουν οι καιροί

 

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά

ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά

απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ' τη γη στον ουρανό

κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό

 

Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά

και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλειά

μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί

πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή

 

Με δύο γέρικες καμήλες μ' ένα κόκκινο φαρί

στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί

πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά

μα της Δαμασκού τ' αστέρι τους κρατούσε συντροφιά

 

Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ

που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:

«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,

με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

 

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ

Καληνύχτα...

 

Στίχοι/Μουσική: Νίκος Γκάτσος/Μάνος Χατζιδάκις

Βασίλης Λέκκας

Αλίκη Καγιαλόγλου, Μάριος Φραγκούλης, Αλκίνοος Ιωαννίδης

Kemal

 

Hört die Geschichte von Kemal,

einem jungen Prinzen des Ostens,

Nachfahre von Sindbad dem Seefahrer,

der dachte er könne die Welt verändern

aber bitter ist der Wille Allahs

und dunkel die Seelen der Menschen

 

Es war einmal, in den Gegenden des Ostens

der Geldsack leer und das Wasser faulig

in Mosul, in Basra, bei der alten Dattelpalme,

weinen nun verbittert die Kinder der Wüste

 

Und ein junger Mann von königlichem Hause und Geschlecht

hört das Klagen und zieht dort hin

die Beduinen schauen ihn an, mit traurigen Augen

und er schwört ihnen bei Allah, dass sich die Zeiten ändern werden

 

Als die Herrschenden von der Furchtlosigkeit des Jungen hörten

brechen sie auf mit Wolfszahn und Löwenfell

vom Tigris zum Euphrat, von der Erde zum Himmel

jagen sie den Aufrührer um ihn lebend zu schnappen

 

Die Horde fällt über ihn ein, wie wild gewordene Hunde

und sie bringen ihn zum Kalif, damit er ihm die Schlinge umlegt

schwarzen Honig, schwarze Milch trank er an diesem Morgen

bevor er am Galgen seinen letzen Atemzug nahm

 

Mit zwei alten Kamelen und einem roten Kriegspferd

erwartet ihn der Prophet an den Pforten des Paradieses

sie gehen nun Hand in Hand und um sie herum ist es bewölkt

aber der Stern von Damaskus leistete ihnen Gesellschaft

 

In einem Monat und in einem Jahr sehen sie Allah vor sich,

der von seinem hohen Thron zum leichtsinnigen Sindbad sagt

„mein besiegter Neunmalklug, die Zeiten ändern sich nicht

die Menschheit wird immer mit Feuer und Schwert voranschreiten“

 

Gute Nacht Kemal, diese Welt wird sich nie ändern,

Gute Nacht...

 

 

 

Kommentare

Noch keine Kommentare


Neues Kommentar