Αχ πατρίδα μου καημένη | Ach patrída mu kaiméni

Τα πορτοκάλια απούλητα
τα μήλα πεταμένα
κι οι γέροι στα μπαλκόνια τους
σαν φύλλα μαραμένα

Αχ πατρίδα μου καημένη
ποια κατάρα σε βαραίνει

Κι εμείς στην πόλη μια ζωή
υπάλληλοι κι εργάτες
να κουβαλάμε ολημερίς
τ’ αφεντικά στις πλάτες

Αχ πατρίδα μου καημένη
ποια κατάρα σε βαραίνει

Κι απέξω από την πόρτα μας
οι ξένοι σούρτα φέρ’ τα
το αίμα τον ιδρώτα μας
να πίνουνε αβέρτα

Αχ πατρίδα μου καημένη
ποια κατάρα σε βαραίνει

Ta portokália apulita
ta míla petaména
ki i géri sta balkónia tus
san fílla maraména

Ach patrída mu kaiméni
pia katára se vareni

Ki emis stin póli mia zoí
ipállili ki ergátes
na kuvaláme olimerís
t’ afentiká stis plátes

Ach patrída mu kaiméni
pia katára se vareni

Ki apékso apó tin pórta mas
i kséni surta fér’ ta
to ema ton idróta mas
na pínune avérta

Ach patrída mu kaiméni
pia katára se vareni