Πολύ το βιάζεσαι | Polí to viázese

Πολύ το βιάζεσαι, πολύ το βιάζεσαι
και με το τίποτα ενθουσιάζεσαι.

Το παίρνεις επιπόλαια,
του έρωτα το θέμα,
ακόμα δεν αρχίσαμε
κι εσύ γυρεύεις τέρμα.

Άκου να σου πω και κάτι
και να το σκεφτείς λιγάκι,
στη ζωή και στην αγάπη,
όποιος βιάζεται, σκοντάφτει.

Πολύ το βιάζεσαι, πολύ το βιάζεσαι
πάνω σε κάρβουνα, θαρρείς πως, κάθεσαι.

Βιασύνες και πειράματα,
ο έρωτας, δε θέλει,
αγάλι – αγάλι γίνεται,
η αγουρίδα, μέλι.

Άκου να σου πω και κάτι
και να το σκεφτείς λιγάκι,
στη ζωή και στην αγάπη,
όποιος βιάζεται, σκοντάφτει.

Polí to viázese, polí to viázese
ke me to típota enthusiázese.

To pernis epipólea,
tu érota to théma,
akóma den archísame
ki esí girevis térma.

Άku na su po ke káti
ke na to skeftis ligáki,
sti zoí ke stin agápi,
ópios viázete, skontáfti.

Polí to viázese, polí to viázese
páno se kárvuna, tharris pos, káthese.

Iasínes ke pirámata,
o érotas, de théli,
agáli – agáli ginete,
i agurída, méli.

Άku na su po ke káti
ke na to skeftis ligáki,
sti zoí ke stin agápi,
ópios viázete, skontáfti.