|
Καράβι το φεγγάρι στο σώμα κύλησε
για άνομα πελάγη κρυφά μας μίλησε
Με μάτια αναμμένα, με λόγια ανήμερα
κατάργησα για σένα σταθμούς και σύνορα
Τι πρέπει, τι δεν πρέπει, στιγμή δε σκέφτηκα
Εγώ μέχρι θανάτου σε ερωτεύτηκα
Σε σένανε με πάνε όλα τα βήματα
κι ας είναι να περάσω σαράντα κύματα
Καράβι το φεγγάρι μες στο κρεβάτι μας
τα χάδια μας λυτρώνει και την αγάπη μας
Σε χάρτες και σε πόλεις με ψίθυρους καρδιάς
θα καίγονται όσα φως μου δεν ήτανε για μας
Τι πρέπει, τι δεν πρέπει
|
Karávi to fengári sto sóma kílise
gia ánoma pelági krifá mas mílise
Me mátia anamména, me lógia anímera
katárgisa gia séna stathmus ke sínora
Ti prépi, ti den prépi, stigmí de skéftika
Egó méchri thanátu se eroteftika
Se sénane me páne óla ta vímata
ki as ine na peráso saránta kímata
Karávi to fengári mes sto kreváti mas
ta chádia mas litróni ke tin agápi mas
Se chártes ke se pólis me psíthirus kardiás
tha kegonte ósa fos mu den ítane gia mas
Ti prépi, ti den prépi
|
