|
Ένας ζητιάνος κουρελής
την πόρτα σου κτυπάει
μέσα στη νύχτα μοναχός
μετανιωμένος ο φτωχός
συγγνώμη σου ζητάει.
Κουρελής δυστυχισμένος,
γύρισα μετανιωμένος.
Άνοιξ’ την πόρτα να με ειδείς
και θα καεί η καρδιά σου
κι όσο κι αν νιώθεις απονιά
θυμήσου κάτι απ’ τα παλιά
και πάρε με κοντά σου.
Κουρελής δυστυχισμένος,
γύρισα μετανιωμένος.
Την πόρτα σου κι αν σου κτυπώ
ψωμί δεν ζητιανεύω
αυτήν την σκοτεινή βραδιά
με ματωμένη την καρδιά
συγγνώμη σου γυρεύω.
Κουρελής δυστυχισμένος,
γύρισα μετανιωμένος.
|
Έnas zitiános kurelís
tin pórta su ktipái
mésa sti níchta monachós
metanioménos o ftochós
singnómi su zitái.
Kurelís distichisménos,
girisa metanioménos.
Άniks’ tin pórta na me idis
ke tha kai i kardiá su
ki óso ki an nióthis aponiá
thimísu káti ap’ ta paliá
ke páre me kontá su.
Kurelís distichisménos,
girisa metanioménos.
Tin pórta su ki an su ktipó
psomí den zitianevo
aftín tin skotiní vradiá
me matoméni tin kardiá
singnómi su girevo.
Kurelís distichisménos,
girisa metanioménos.
|
