Ο ψαράς | O psarás

Γιατί δε με θες κυρά μου
επειδή είμαι ψαράς
κι είμαι λίγο αλανιάρης
σαν ψαράς και σαν βαρκάρης

Και θαρρείς ότι με μένα
δε θα την περνάς καλά

Έχω μια μικρούλα βάρκα
με κουπιά και με πανί
και ψαρεύω κάθε βράδυ
μόνος με το παραγάδι

Και τα ψάρια που θα πιάσω
τα πουλώ στην αγορά

Κι αν ξυπόλητος γυρίζω
μη με βλέπεις και γελάς
τη γυναίκα που θα έχω
ξέρω να την επροσέχω

Και τα κέφια της να κάνω
μην κοιτάς που είμαι ψαράς

Giatí de me thes kirá mu
epidí ime psarás
ki ime lígo alaniáris
san psarás ke san varkáris

Ke tharris óti me ména
de tha tin pernás kalá

Έcho mia mikrula várka
me kupiá ke me paní
ke psarevo káthe vrádi
mónos me to paragádi

Ke ta psária pu tha piáso
ta puló stin agorá

Ki an ksipólitos girízo
mi me vlépis ke gelás
ti gineka pu tha écho
kséro na tin eprosécho

Ke ta kéfia tis na káno
min kitás pu ime psarás