Τα βεγγαλικά σου μάτια | Ta vengaliká su mátia

Άναψα όλα τα φώτα κι έδωσα παράσταση
σαν πεθάνει η αγάπη δε γνωρίζει ανάσταση

Τα βεγγαλικά σου μάτια φέγγουν σαν το φώσφορο
σαν νυχτερινά καράβια που περνούν το Βόσπορο

Έκλεισες το φως και πήγες έγινες αόρατη
νέφος που το πήρε ο αέρας σε μια πόλη αυτόματη

Τα βεγγαλικά σου μάτια ένα ολοκαύτωμα
και η μοναξιά να πέφτει σαν βροχή στο πάτωμα

Είμαι πια εγκλωβισμένος στ’ άρωμά σου στ’ όνομά σου
και στα μάτια ναι στα μάτια τα ψυχρά βεγγαλικά σου

Τα βεγγαλικά σου μάτια φέγγουν σαν το φώσφορο
σαν νυχτερινά καράβια που περνούν το Βόσπορο

Άnapsa óla ta fóta ki édosa parástasi
san petháni i agápi de gnorízi anástasi

Ta vengaliká su mátia féngun san to fósforo
san nichteriná karávia pu pernun to Oósporo

Έklises to fos ke píges égines aórati
néfos pu to píre o aéras se mia póli aftómati

Ta vengaliká su mátia éna olokaftoma
ke i monaksiá na péfti san vrochí sto pátoma

Ime pia egklovisménos st’ áromá su st’ ónomá su
ke sta mátia ne sta mátia ta psichrá vengaliká su

Ta vengaliká su mátia féngun san to fósforo
san nichteriná karávia pu pernun to Oósporo