Το κουρασμένο μου το σώμα | To kurasméno mu to sóma

Κλάψτε, βουνά μου, κλάψτε με
και πεύκα μαραθείτε,
εμένα πια στον ίσκιο σας
δε θα με ξαναδείτε.

Το κουρασμένο μου το σώμα
θα το χαρεί το μαύρο χώμα.

Παλιοντουνιά, δε σε μισώ
κι ας μ’ έχεις κατατρέξει,
ούτε κι εσένα, αχάριστη,
που μ’ έχεις καταστρέψει.

Το κουρασμένο μου το σώμα
θα το χαρεί το μαύρο χώμα.

Κλάψε με, μάνα μου γλυκιά,
μονάχη θα σ’ αφήσω.
Τέτοια ζωή, μανούλα μου,
δεν θέλω να τη ζήσω.

Το κουρασμένο μου το σώμα
θα το χαρεί το μαύρο χώμα.

Klápste, vuná mu, klápste me
ke pefka marathite,
eména pia ston ískio sas
de tha me ksanadite.

To kurasméno mu to sóma
tha to chari to mavro chóma.

Paliontuniá, de se misó
ki as m’ échis katatréksi,
ute ki eséna, acháristi,
pu m’ échis katastrépsi.

To kurasméno mu to sóma
tha to chari to mavro chóma.

Klápse me, mána mu glikiá,
monáchi tha s’ afíso.
Tétia zoí, manula mu,
den thélo na ti zíso.

To kurasméno mu to sóma
tha to chari to mavro chóma.