|
Χάνομαι στου δρόμου της βροχής μα η σκέψη σου με μαστιγώνει
Ίσως να ‘φταιγα εγώ
Κρύβομαι στο βάθος της σιωπής μα η σκέψη σου με μαστιγώνει
Ίσως να ‘φταιγα εγώ
Πες μου τι, τι να κάνω να γυρίσεις, τι
Στο ραδιόφωνο ο ήχος πληγή
Το τραγούδι που αγαπούσες εσύ
Γιατί να μ’ αφήσεις
(Ουλαλαλα) Με ζαλίζουν τα φώτα του δρόμου μωρό μου
(Ουλαλαλα) Σ’ ένα μαύρο βελούδο αφήνομαι
(Ουλαλαλα) Τι να κάνω να γυρίσεις
(Ουλαλαλα) Μη, μη μ’ αφήσεις
Ήχοι αναμνήσεις μια ζωή την ερημιά μου χαρακώνουν
Ίσως να ‘φταιγα εγώ
Και τα ντεσιμπέλ της ενοχής τη μοναξιά μου μεγαλώνουν
Ίσως να ‘φταιγα εγώ
|
Chánome stu drómu tis vrochís ma i sképsi su me mastigóni
Ίsos na ‘ftega egó
Krívome sto váthos tis siopís ma i sképsi su me mastigóni
Ίsos na ‘ftega egó
Pes mu ti, ti na káno na girísis, ti
Sto radiófono o íchos pligí
To tragudi pu agapuses esí
Giatí na m’ afísis
(Oilalala) Me zalízun ta fóta tu drómu moró mu
(Oilalala) S’ éna mavro veludo afínome
(Oilalala) Ti na káno na girísis
(Oilalala) Mi, mi m’ afísis
Ήchi anamnísis mia zoí tin erimiá mu charakónun
Ίsos na ‘ftega egó
Ke ta ntesibél tis enochís ti monaksiá mu megalónun
Ίsos na ‘ftega egó
|
