|
Σπασμένο στα δυο το φεγγάρι
ανάμεσα στου πεύκου τα κλαδιά
Σύννεφο μαύρο του γιαλού το παλικάρι
στάζει το δάκρυ του στου πόνου την ποδιά
Σπασμένο το φεγγάρι
στου πεύκου τα κλαδιά
στον άνεμο κλωνάρι
σπασμένη κι η καρδιά
Ο κόσμος μικρός στο ποτήρι
πικρός και σκοτεινός σαν φυλακή
δίχως ελπίδα, δίχως φως και παραθύρι
σαν μαύρο πέλαγο και τούτη Κυριακή
|
Spasméno sta dio to fengári
anámesa stu pefku ta kladiá
Sínnefo mavro tu gialu to palikári
stázi to dákri tu stu pónu tin podiá
Spasméno to fengári
stu pefku ta kladiá
ston ánemo klonári
spasméni ki i kardiá
O kósmos mikrós sto potíri
pikrós ke skotinós san filakí
díchos elpída, díchos fos ke parathíri
san mavro pélago ke tuti Kiriakí
|
