Βορινό λιμάνι | Oorinó limáni

Σε τούτη την πόλη δεν έχει γιορτή
τα παράθυρα κλείσαν
κι οι φίλοι σκορπίσαν
σαν φύλλα στη γη

Σε τούτο το δρόμο χωρίς τελειωμό
βαριά ανασαίνω
μπορώ και σωπαίνω
μα μένω εδώ

Εσύ σε λιμάνι γυρνάς βορινό
κι ο ήλιος θα δύσει
καθώς το καράβι κοιτώ το στερνό
που εδώ θα μ’ αφήσει

Τα φώτα που σκάνε στο κύμα ψηλά
σαν βάρκες που παίζουν
στα χείλη σου απάνω
τα θαλασσιά

Στου ανέμου να στείλεις τον πηγαιμό
τη λησμονιά σου
ανέβα και στάσου
σαν τον αφρό

Εσύ σε λιμάνι γυρνάς βορινό
κι ο ήλιος θα δύσει
καθώς το καράβι κοιτώ το στερνό
που εδώ θα μ’ αφήσει

Se tuti tin póli den échi giortí
ta paráthira klisan
ki i fíli skorpísan
san fílla sti gi

Se tuto to drómo chorís teliomó
variá anaseno
boró ke sopeno
ma méno edó

Esí se limáni girnás vorinó
ki o ílios tha dísi
kathós to karávi kitó to sternó
pu edó tha m’ afísi

Ta fóta pu skáne sto kíma psilá
san várkes pu pezun
sta chili su apáno
ta thalassiá

Stu anému na stilis ton pigemó
ti lismoniá su
anéva ke stásu
san ton afró

Esí se limáni girnás vorinó
ki o ílios tha dísi
kathós to karávi kitó to sternó
pu edó tha m’ afísi