Εγώ κρασί δεν έπινα | Egó krasí den épina

Εγώ κρασί δεν έπινα γιατί σε αγαπώ
καλύτερα να πέθαινα παρά να σου το πω.

Εγώ γουλιά δεν έβαζα να μη φανερωθώ
και κάθε νύχτα πέθαινα χωρίς ν’ αναστηθώ.

Εγώ καπνό δεν κάπνιζα να μην πυρποληθώ
τη φλόγα μου χαλάλιζα να σβήσω, να χαθώ.

Εγώ σουγιά δεν κράταγα να μη μαχαιρωθώ
στα κύματα περπάταγα και πότε στο βυθό.

Εγώ καλά κατάλαβα πως δε με αγαπάς,
το δάκρυ μου μετάλαβα και στο καλό να πας.

Εσύ θα χάσεις μάτια μου κι εγώ θα πικραθώ
καλύτερα να πέθαινα παρά να σ’ αγαπώ.

Αγάπη που δεν λέγεται φωτιά χωρίς καπνό
και στο κρασί το γύρισα ν’ αλλάξω ουρανό.

Δεν έπινα δε μ’ ήθελες, να πίνω δε με πας
μου φαίνεται, ματάκια μου, δεν ξέρεις ν’ αγαπάς
μου φαίνεται, βρε μάτια μου, δεν ξέρεις τι ζητάς.

Εγώ πολύ σ’ αγάπησα γι’ αυτό σε συγχωρώ
κι αντί να κόψω το κρασί, θα κόψω το νερό
Αντί να κόψεις το κρασί να κόψεις το νερό.

Egó krasí den épina giatí se agapó
kalítera na péthena pará na su to po.

Egó guliá den évaza na mi fanerothó
ke káthe níchta péthena chorís n’ anastithó.

Egó kapnó den kápniza na min pirpolithó
ti flóga mu chaláliza na svíso, na chathó.

Egó sugiá den krátaga na mi macherothó
sta kímata perpátaga ke póte sto vithó.

Egó kalá katálava pos de me agapás,
to dákri mu metálava ke sto kaló na pas.

Esí tha chásis mátia mu ki egó tha pikrathó
kalítera na péthena pará na s’ agapó.

Agápi pu den légete fotiá chorís kapnó
ke sto krasí to girisa n’ allákso uranó.

Den épina de m’ ítheles, na píno de me pas
mu fenete, matákia mu, den kséris n’ agapás
mu fenete, vre mátia mu, den kséris ti zitás.

Egó polí s’ agápisa gi’ aftó se sigchoró
ki antí na kópso to krasí, tha kópso to neró
Antí na kópsis to krasí na kópsis to neró.