Ήτανε μια χώρα | Ήtane mia chóra

Μια φορά θυμάμαι ήταν μια Χώρα
καλή της ώρα
που την κατοικούσαν κάποιοι που δε ζούσαν
καλή τους ώρα

Σιωπηλοί σαν πεθαμένοι
και σαν πρώτα ανδρειωμένοι
δεν μιλούσαν

Ες αύριον τα ψέματα
κι οι αναμνήσεις αίματα

Μια φορά θυμάμαι που ζούσα σε μια Χώρα
κακή της ώρα
πάνω στα μπαλκόνια χορτασμένα όρνια
κακή τους ώρα

Μας φορτώσαν με τα χρόνια
σαν τα ζώα στα βαγόνια
και γελούσαν

Ες αύριον τα ψέματα
κι οι αναμνήσεις αίματα

Mia forá thimáme ítan mia Chóra
kalí tis óra
pu tin katikusan kápii pu de zusan
kalí tus óra

Siopili san pethaméni
ke san próta andrioméni
den milusan

Es avrion ta psémata
ki i anamnísis emata

Mia forá thimáme pu zusa se mia Chóra
kakí tis óra
páno sta balkónia chortasména órnia
kakí tus óra

Mas fortósan me ta chrónia
san ta zóa sta vagónia
ke gelusan

Es avrion ta psémata
ki i anamnísis emata