Ξένο σώμα | Kséno sóma

Για πες μου πως χαθήκαμε στον δρόμο εμείς οι δυο
Και γίνανε συνήθεια τα τόσα «σ’αγαπώ»!

Κάνε κάτι πριν το όνειρο στερέψει,
Δώσ’ μου πίσω ό,τι σε σένα είχα λατρέψει!

Ξένο σώμα νιώθω πια να μ’ ακουμπάει,
Τόση αγάπη που μου είχες που ’χει πάει;
Το φιλί σου απόμακρο
Σαν τοπίο ασπρόμαυρο
Μόνο θλίψη μέσα μου τώρα σκορπάει…

Το πάθος που μας έκαιγε σαν φλόγα μια φορά
Μια λίμνη τώρα έγινε με στάσιμα νερά!

Δώσ’ μου πάλι πίσω το γλυκό σου στόμα,
Πες μου πως υπάρχει κάποια ελπίδα ακόμα!

Gia pes mu pos chathíkame ston drómo emis i dio
Ke ginane siníthia ta tósa «s’agapó»!

Káne káti prin to óniro sterépsi,
Dós’ mu píso ó,ti se séna icha latrépsi!

Kséno sóma niótho pia na m’ akubái,
Tósi agápi pu mu iches pu ’chi pái;
To filí su apómakro
San topío asprómavro
Móno thlípsi mésa mu tóra skorpái…

To páthos pu mas ékege san flóga mia forá
Mia límni tóra égine me stásima nerá!

Dós’ mu páli píso to glikó su stóma,
Pes mu pos ipárchi kápia elpída akóma!