Ματωμένα δειλινά | Matoména diliná

Σαν σκιά τριγυρνώ σ’ ένα σπίτι αδειανό
που να ζεις πως περνάς μ’ αναμνήσεις με πονάς

Ματωμένα δειλινά στο μηδέν στο πουθενά
σ’ ένα έργο μοναξιάς θεατή με κρατάς
Ματωμένα δειλινά στο μηδέν στο πουθενά
τη ζωή μου κυβερνάς μα εσύ δε γυρνάς

Σ’ ένα χθες μ’ ενοχές να ‘μαι αιχμάλωτός σου θες
να ‘σαι εσύ ουρανός κι από στάχτη εγώ καπνός

Ματωμένα δειλινά στο μηδέν στο πουθενά
σ’ ένα έργο μοναξιάς θεατή με κρατάς
Ματωμένα δειλινά στο μηδέν στο πουθενά
τη ζωή μου κυβερνάς μα εσύ δε γυρνάς

San skiá trigirnó s’ éna spíti adianó
pu na zis pos pernás m’ anamnísis me ponás

Matoména diliná sto midén sto puthená
s’ éna érgo monaksiás theatí me kratás
Matoména diliná sto midén sto puthená
ti zoí mu kivernás ma esí de girnás

S’ éna chthes m’ enochés na ‘me echmálotós su thes
na ‘se esí uranós ki apó stáchti egó kapnós

Matoména diliná sto midén sto puthená
s’ éna érgo monaksiás theatí me kratás
Matoména diliná sto midén sto puthená
ti zoí mu kivernás ma esí de girnás